ว่านกระชายหางดอก รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านกระชายหางดอก รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘  กล่าวไว้ว่า " ว่านกระชายหางดอก ลักษณะต้นใบคล้ายเถาผักบุ้งเทศ แต่ไม่มีหัว มีดอกและฝักเหมือนผักบุ้งเทศ สรรพคุณเอาเมล็ดของว่านมาตำละลายกับสุราให้รับประทาน แก้พิษสุนัขบ้า พิษจรเข้ ฯลฯ "
ต้นนี้น่าสน  แต่ยังไม่เคยเห็นเลย ใครมีพันธุ์เอามาเผยแพร่หน่อยซิ

ว่านภาค รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านภาค รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘ กล่าวไว้ว่า " ลักษณะลำต้นหัวใบคล้ายกับว่านนางคำ แต่กระดูกกลางใบแดง เนื้อในหัวเหลืองอ่อน สรรพคุณใช้ทางแก้จำพวกบวมที่มีโรคการติดต่อ ใช้รับประทานหรือฝนทา "

ว่านกลอยจืด รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านกลอยจืด รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘ กล่าวไว้ว่า " ว่านกลอยจืด ลักษณะหัวใบคล้ายกลอย แต่ไม่คัน รับประทานได้เหมือนมันแกว ออกดอกเล็กๆเป็นพวงขาว หัวมีรสเย็นกลิ่นหอม สรรพคุณใช้ทาแก้ถูกต้นไม้มีพิษ และรับประทานแก้พิษเบื่อเมา แก้คัน หรือใส่ในกลอยที่คันก็จะหายคันทันที "
ต้นนี้อยากได้มานานแต่ตื้อพ่อหมอรายไหนก็หวงไม่ยอมให้เพราะมีกันแค่คนละต้น คงไม่ค่อยขยายพันธุ์

ว่านกำบัง รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านกำบัง รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘ กล่าวไว้ว่า " ว่านกำบัง ลักษณะลำต้นใบเขียวเหมือนต้นกระชาย เนื้อในหัวสีขาว หัวเล็กติดกันดังหวีกล้วยไข่ สรรพคุณใช้เป็นว่านกันภัย และกันว่านร้ายต่าง ๆ "
ว่านนี้เราว่าควรมีไว้  ทุกวันนี้ไสยดำไม่ได้หายไปเลย กลับมีมากขึ้นตามแรงกิเลสของมนุษย์ที่ใช้กันอย่างขาดจรรยาบรรณ

ว่านมหากาฬ รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านมหากาฬ รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘ กล่าวไว้ว่า "ว่านมหากาฬ ลักษณะลำต้นคล้ายกับว่านหัวน่วมทุกอย่าง ตลอดจนกระทั่งดอก แต่ที่ใบมีลายเส้นสีแดงคล้ำ สรรพคุณเอาใบมาตำโขลกกับสุรามาพอกปิดฝีที่ร้ายต่าง ๆ จะทำให้พิษฝีค่อยทุเลาลง "
ว่านตัวนี้ยังหาได้ง่ายในท้องตลาด หมอพื้นบ้านการันตีว่าแก้ฝีได้ดีมาก

ขอบคุณรูป http://www.hinsorn.ac.th/board/read.php?tid=33

ว่านหัวน่วม รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านหัวน่วม รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘  กล่าวไว้ว่า " ว่านหัวน่วม ลักษณะลำต้นและใบคล้ายกับว่านมหากาฬ แต่ใบไม่มีลายเส้นสีแดงคล้ำ ดอกสีเหลือง กลีบละเอียดเป็นช่อ ลำก้านช่อยาว ช่อหนึ่งมีหลายดอก ถ้าขุดหัวทิ้งไว้สัก ๕-๖ วัน หัวนั้นจะนิ่ม สรรพคุณใช้ในทางคงกระพัน กันกระบอง ขวาก หนาม เขี้ยว งา ทุกชนิด แต่มีข้อสำคัญอยู่อย่างหนึ่ง เมื่อมีว่านนี้อยู่กับตัวห้ามมิให้ใช้ฟันกัดเชือกหรือจำพวกเถาใดๆทั้งสิ้นเพราะจะทำให้เข็ดเขี้ยว"
ว่านตัวนี้เราเคยได้จากป่าโตยครง คล้ายว่านมหากาฬมาก แต่ใบจะเป็นสีเขียวไม่มีลายแดงเหมือนว่านมหากาฬ และขอบใบเว้าลึกมากเกือบถึงเส้นกลางใบ  หายากกว่าว่านมหากาฬ ที่มีขายทั่วไป แต่ว่านทั้งสองชนิดไม่ทนต่อหอยทาก แค่ชั่วข้ามคืนอาจโดนแทะโกร๋นหายไปเลย เลยไม่เคยเลี้ยงว่านสองชนิดนี้รอดสักที

ขอบคุณรูปจากร้านสุขสะบายพันธุ์ไม้ เวปนานาการ์เด้น

ว่านเปราะน้อย รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘

ว่านเปราะน้อย รวบรวมโดย ร.ต.สวิง กวีสุทธิ์ ร.น. พิมพ์เมื่อพ.ศ.๒๕๐๘ กล่าวไว้ว่า " ว่านเปราะน้อย ลักษณะหัวและใบเล็กยาวกว่าหัวเปราะธรรมดา ใบเขียวกรอบดัวเปราะ หัวมีกลิ่นหอมเย็น สรรพคุณใช้สำหรับเมตตามหานิยม ถ้าปลูกไว้ทำให้เกิดศิริมงคล เกิดหนุนพูนเขา ( ทางภาคอีสานเรียกว่าว่านค้ำคูณ ) "