เจอเครือเขาหลงหรือเถาวัลย์หลงครั้งแรกที่งานมหกรรมการแพทย์ชนเผ่าวิทยาลัยราชภัฏเชียงรายจัดขึ้น ตื่นเต้นมากอยากเห็นมานาน
ต้นนี้เจอที่บ้านอาจารย์หมอน้อยจังหวัดลพบุรีท่านปลูกเถาวัลย์หลงเอาไว้หน้าบ้านตามความเชื่อลูกศิษย์ลูกหาของท่านมากมายไปมาหาสู่ไม่ได้ขาด พอทักท่านว่าเป็นต้นเถาวัลย์หลงท่านมองหน้าเลย
ดอกเค้าจะมีสีขาวและอาจจะมีได้หลายสี เช่น ชมพู ม่วง
ว่ายเถาวัลย์หลง Argyreia splenden ( Hornem ) Sweet
วงศ์ CONVOLVULACEAE
ว่านเถาวัลย์หลงหรือเครือเขาหลง เป็นไม้เลื้อยอายุหลายปี จุดสังเกตุคือใต้ใบมีขนสีขาวปกคลุมและดอกคล้ายผักบุ้ง เป็นไม้อาถรรพ์ของป่า ถามพรานคนไหนก้อจะรู้พิษสงของมันเป็นอย่างดี ว่าถ้าใครเดินป่าแล้วเผลอเดินข้ามต้นไม้นี้เข้าจะหลงป่าเดินวนอยู่ที่เดิมหาทางออกไม่เจอ พ่อพรานบางท่านว่าสรรพคุณนี้จะออกฤทธิ์เป็นเวลาไม่ใช่มีฤทธิ์ตลอด ท่านแนะนำให้พกหัวว่านชนิดหนึ่งไว้กันฤทธิ์ของเถาวัลย์หลง เราจำชื่อไม่ได้รู้แต่ว่าที่เขาดอยเจดีย์อำเภอเทพารักษ์มีเยอะมาก ถ้าไม่งั้นพรานบางคนใช้คาถาเบิกไพรรึบางคนก็บอกว่ารอจนครบ ๔ ชั่วโมงหมดฤทธิ์ของมันก็จะออกมาได้ แต่ถ้าข้ามกลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้นก็อาจจะหลงอยู่ในนั้นตลอดไป
นี่แหล่ะคือป่าคืบก็ป่าศอกก็ป่าไม่ได้ขู่ให้ใครกลัว แต่ก่อนเข้าป่าควรศึกษาสภาพป่าและเตรียมการให้พร้อมน่าจะดีกว่า ที่สำคัญข้อห้ามในการเข้าป่ามีอะไรบ้างควรถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด สนใจต้นไม้ต้นนี้เพราะตัวเองเป็นคนขี้กลัวการหลงป่า แค่อยู่ในเมืองเข้าซอยเลี้ยวสองครั้งยังเคยหลงมาแล้ว การหลงอยู่ในป่าไม่ใช่เรื่องสนุกแน่
สรรพคุณทางสมุนไพร นำต้นมาตำให้ละเอียด ใช้พอกแผลช่วยให้หายเร็ว
ความเชื่อและโชคราง คนโบราณเชื่อถือมาก มักจะปลุกต้นเถาวัลย์หลงไว้หน้าบ้านทำให้ค้าขายดี หากนำเถาแห้งพกติดตัวจะเป็นนะจังงังและเมตตาอีกด้วย ใครอยู่แถวสระบุรีลองไปถามซื้อดูแถวตลาดนัดการเคหะวันอังคารและวันเสาร์ที่เค้าเอาต้นไม้มาขายเราได้มาต้นหนึ่งแต่อากาศแบบนี้เค้าไม่สดชื่นเลย ว่าจะไปเอามาเพิ่มอีกซักต้น เผื่อจะมีใครหลงทางเข้ามาบ้าง 555
